In de bonen

Op één van onze eerste vakanties samen bezochten mijn vriendin en ik een bevriende Franse familie waarmee ik vele zomervakanties heb doorgebracht. Ze zijn dan ook grotendeels verantwoordelijk voor mijn Francofilie en culinaire interesses, en natuurlijk een goede beheersing van de Franse taal, de enige waarmee je met een Fransman kan communiceren. 

Eerst werden we door de ouders gastvrij ontvangen en verwend, en een paar dagen later bezochten we elders in Frankrijk de jongeren die zelf met een stel vrienden aan het kamperen waren. Ze zijn jonger dan wij en waren dus bezig met een typische jong-volwassen kampeervakantie - een groep vrienden, een hoop geleend spul, hangmatten, opblaasbedjes en drank. Behoorlijk veel drank.

Toen wij de camping opreden was het rond het middaguur en de boel was net een beetje aan het ontwaken. Kleine oogjes maar open armen en al snel waren we weer aardig op de hoogte van alles en iedereen. En dan duurt het niet lang voor het belangrijkste onderwerp van elk Frans gesprek ter tafel komt - eten. Er moest geluncht.

En dan komt het grootste verschil met een Nederlandse groep jongeren, want in no-time werden er uit de meegenomen koelkast (die dus niet vol bleek te staan met alleen drank) allerlei lekkere dingen gehaald, slofte één van ons naar de receptie voor paar verse flûtes en als klap op de vuurpijl maakte de jongste van het gezelschap in een handomdraai uit wat overgebleven sperziebonen, tomaat, ui en vinaigrette een heerlijke salade. En dan gaat het, ook bij een groep net-niet-meer-pubers, mét kater, weer de hele maaltijd over eten. Recepten (en de discussie over welke klopt), tips, perfecte adresjes, regionale specialiteiten.

Na nog een wandeling, wat zwemmen en een gezellig middag verlieten we de club weer om terug te reizen naar onze eigen camping (waar gelukkig niet een grote club gezellige maar ongetwijfeld toch wat rumoerige jongeren stond).

Die salade is natuurlijk een klassieker, en het is duidelijk waarom - lekker op een warme dag, met alleen wat brood, met of zonder kater. We eten hem dan ook nog steeds vaak en graag. Belangrijk bij zo'n simpele salade is dat de ingrediënten goed zijn - geen slappe ingevlogen boontjes uit Kenia of waterige sneue tomaten. En een vinaigrette is altijd lekkerder met smaakvolle olie en een lekkere azijn. Je kunt gerust wat dingen toevoegen (dat doe ik ook), zoals witte bonen en avocado, maar eigenlijk is de eenvoud het lekkerst. En hij wordt nooit meer zo lekker als op die zomerdag op een camping in Frankrijk. 

De ingrediënten

Salade aux haricots verts

• 1 ui, gehalveerd en in dunne plakjes
• 6 kleine tomaten, in partjes of liever: 2 rijpe coeur-de-boeuftomaten in stukjes
• 400 gram sperziebonen
• tijm
• 1 tl scherpe mosterd
• 2 tl azijn (sherry- of wijnazijn)
• 2 a 3 el olie (olijf-, walnoot- andere lekker olie naar keuze)
• peper, zout

Eventueel één of meer van:

• een half blikje bonen - witte bonen, flageolets, zwarte-ogen-bonen, linzen, kikkererwten of een mix daarvan, gespoeld en uitgelekt
• een avocado, in blokjes met wat citroensap erover
• olijven
• een ansjovisje in kleine stukjes

Knijp het ergste vocht uit de tomaat. Snijd de puntjes van de bonen, was ze en snij ze in stukjes van een centimeter of 5 maximaal. Kook de boontjes net gaar in zout water en laat goed afkoelen, eerst onder de koude kraan en eventueel nog in de koelkast.

Maak een dressing: meng mosterd en azijn goed, en voeg vervolgens olie tot de een mooie dikke vinaigrette. Voeg peper, zout en tijm toe en eventueel (want lekker) een zeer fijn gehakt teentje knoflook. 

Voeg alle ingrediënten, inclusief de optionele, samen en meng met een deel van de dressing - voeg meer toe indien nodig. 

Wijn erbij zou lastig zijn vanwege de azijn in de dressing, maar een beetje Fransoos lost dat op door er een niet te dure, verre van subtiele huiswijn naast te zetten.

Mini-update: Geitenkaas-snijbietbroodje

 
Een paar jaar geleden plaatste ik al eens een recept voor spinazie-gehaktbrood, bij ons in de familie een klassieker. Daarop zijn talloze varianten te bedenken, waaronder deze meeneemvriendelijke vegetarische variant, waarmee je ook meteen weer een keer van je zoveelste portie snijbiet-in-je-groentepakket af bent. Maar - spinazie kan ook. De hoeveelheden zijn wat grof ingeschat, want dit recept leent zich prima voor het betere gooi- en smijtwerk, het pas uiteindelijk toch altijd wel weer.

• 5 lekkere, kleine broodjes (deze volkoren zuurdesembroodjes kwamen van de La Place)
• Een flinke bos (ca 600 gram) snijbiet
• 2 tenen knoflook, geperst
• scheutje olijfolie
• een flinke hand rozijnen, niet (!) vooraf geweld
• een flinke hand pijnboompitjes, geroosterd
• een dikke plak verse geitenkaas (van een rol verse geitenkaas, zo'n 200 gram), in stukjes gesneden
• wat peper
• wat zout (niet te veel, afhankelijk van hoe zout de kaas is)
• 1 theelepel Provençaalse kruiden

Snijd van de snijbiet de stelen af - deze gebruiken we nu niet. Aan het blad mag echt nog wel wat steel zitten. Snijd de bladeren grof en was ze goed, droog ze en snijd ze in repen van een centimeter of twee.

Snijd met het mes schuin naar het midden een rondje in het brood, zodat je er een tolvormig dekseltje uit kunt pakken. Peuter al de broodvulling van het dekseltje en, voorzichtig, uit het broodje.Verzamel dit in een bak en scheur het in kleine stukjes.

Bak in een diepe pan in een scheutje olijfolie de geperste knoflook kort en voeg de snijbiet toe. Blijf roeren tot de snijbiet flink geslonken is, en voeg broodkruim, rozijnen en pijnboompitten toe. Goed roeren en doorverwarmen. Roer er dan de geitenkaas, peper en kruiden doorheen, proef vlot en voeg eventueel nog wat zout toe. Haal het dan snel van het vuur voordat de kaas begint aan te bakken.

Vul met een lepel de uitgeholde broodjes met het (moet ik nog 'pas op, heet!'  zeggen?) warme mengsel. Druk het goed aan, als het goed is past alles, ook al lijkt het misschien niet zo, echt weer in de broodjes. Je kunt nu de broodjes helemaal laten afkoelen en koud eten, direct 30 minuten in de oven (160 graden) zetten om warm te eten of de volgende dag weer opwarmen. Doe ze dan in alufolie en geef ze een uurtje op 160 gevolgd door 10 minuten op 180.

Lekker met eigenlijk elk niet te extreem bier, maar extra lekker met een Orval of saison.

TREK - Lekker eten en beestjes in je bier.

Twente staat soms een beetje bekend als nuchtere uithoek waar de kat uitgebreid uit de boom gekeken wordt. Van de opkomst van hippe baarden en opnieuw begonnen ex-bankiers met ambachtelijke scharrelsalades, houtovenpizza's en slow-cooked gehaktballen is hier dus ook nog weinig te merken. Maar dit weekend is dat even anders, want in het volkspark vindt het Food Truck Festival TREK plaats. Dat slaan we dus mooi niet over!

5 juni gaat de boeken in als een tropische dag, en dat is goed te merken als je het terrein oploopt - (na controle van de rugzak - want je mag géén eigen drank meenemen). In een ruime en gezellige opstelling staan de vrolijke caravans, tentjes en campertjes met ditto inwoners, zij het met soms aardig rode koppen van de temperatuur. De poffertjesman lijkt het zwaar te hebben, maar ook die heeft volgens eigen zeggen naar zijn zin. Overal klinkt muziek en de lucht is gevuld met veelbelovende grillgeuren.

Maar eerst eens een lekker biertje. Dat blijkt een fikse tegenvaller; ondanks dat alle gehaktballen met de hand gedraaid zijn, de frietjes bio en handgesneden en alle koffie versgemalen blijkt al het bier van, jawel, Grolsch. Geen leuke kleine brouwerijtjes dus - en dat valt wel even tegen. Nu pas snap ik waarom ik geen eigen bier mee mocht nemen. Het verkrijgbare speciaalbier beperkt zicht tot meibok en Weizen van Grolsch, en ook Grimbergen (ook door Grolsch verzorgd) is een optie. En dan is er niet eens gewone Grolsch pils, maar wordt hier duidelijk het hippere (en volgens mij minder lekkere) Kornuit op de kaart gezet. Nou ja, op naar het eten dan maar.

Erg lekkere kaas-pastinaak en garnaal-venkelkroketten!

Het eten lijkt allemaal prima in orde - we hebben natuurlijk lang niet alles geprobeerd, dat is niet alleen teveel maar zou ook behoorlijk in de papieren gaan lopen. De prijzen zijn behoorlijk hoog, zeker als je veel wilt proberen, maar de porties zijn dan ook in de meeste gevallen vrij fors. 8€ voor een kleine pizza en 3€ voor een kroket waren de uitschieters, maar beiden waren dan wel weer heel erg lekker. Vrijwel iedereen is trots op wat hij of zij levert en staat met zichtbaar plezier achter de bar, balie of barbecue.

Veruit het leukste is voor mij de insectenbus "Microbar" - de enige plek waar ik niet gewoon een erg lekkere versie eet van iets dat ik ken, maar waar ik echt iets nieuws kan proberen. De krekel op een stokje is een mooie instapper, en we proberen dus ook snel wat andere gerechtjes; vooral de Bhel Puri was superlekker. In dit Indiase gerecht met tomaat,rode ui, koriander, kruiden en gepofte rijst vormen de insecten een lekkere aanvulling, maar om ze ook nog even 'echt' te proeven eten we ook nog een bakje met alleen geroosterde beestjes.

De meelwormen doen me denken aan geroosterde garnalen, en dan vooral de smaak van de schilletjes. De krekeltjes smaken een beetje naar cashew. Alles bij elkaar een typische, vlezige smaak. Als 'vleesvervanger' zit ik er niet op te wachten - dan eet ik liever af en toe vegetarisch - maar ze smaken van zichzelf oprecht lekker. En dan wordt het wel weer interessant.

We sluiten de avond af met een rondje over het gezellig roezemoezende terrein in iets afnemende hitte, en mogen de plastic Grolsch glazen mee naar huis nemen. Nou ja, misschien fijn voor op de camping. Hoe dan ook; dit weekend kun je in het Volkspark dus even doen alsof je in Amsterdam woont. En dat is best leuk voor een import-Tukker. Let wel op dat je geen beestjes in je bier krijgt...

Bekijk meer foto's op Facebook

Simpel en snel: broccoli-blauwe kaassoep

Hoe snel en simpel kan kun je wat lekkers maken? Nou, heel snel en simpel:

• 250 gram broccoli
• 600 ml bouillon
• 75 gram blauwschimmelkaas (Roquefort, Hollandse blauwe geitenkaas, Blauw Klaver, Gorgonzola...)
• gefrituurde uitjes (toko)

Was en snij de broccoli in stukken en kook ze in de bouillon goed gaar. Voeg de kaas toe. De ijverige mensch haalt het nu door een passeerzeef, ieder ander pakt de staafmixer. Breng op smaak met wat versgemalen peper en strooi er wat gefrituurde uitjes overheen. Tadaa!

Dit kun je prima maken als je toch in de risotto staat te roeren.

Risotto met flespompoen en weizenbier

Voor 4 personen:

• 200 gram 3 kleurenrijst (natuurwinkel)
• 200 gram flespompoen, schoongemaakt of geschild, ontpit en in dobbelsteentjes van 1cm
• 1 ui, gesnipperd
• 2 tenen knoflook, fijngehakt
• 1 spaanse peper, fijngehakt
• 200ml fris, niet te hoppig bier (bijvoorbeeld Weizen van Maallust)
• peper
• zout
• 30 gram geraspte Parmezaanse kaas
• groentebouillon
• peterselie

Fruit de ui, knoflook en peper voeg de pompoen toe. Bak kort en doe daarna de rijst erbij in. Bak deze tot hij lichtjes glazig wordt en voeg daarna het bier toe. Breng het geheel aan het pruttelen en voeg steeds wat groente- of kippenbouillon toe tot de rijst de juiste gaarheid heeft bereikt. Onze rijst had een kooktijd van 40 minuten, dus het duurt wel even (zeker een uur). Tussendoor geen zin om te roeren? Dan kun je wel smokkelen door even wat meer vloeistof in één keer toe te voegen.

Wanneer de rijst gaar is (let op; de 3 kleuren rijst hoor een bite te houden, maar dat zijn de velletjes aan de buitenkant, de binnenkant moet gaar zijn) kun je de parmezaanse kaas toevoegen en de peterselie erdoor doen. De risotto niet te papperig zijn. zich over het bord verspreiden maar niet te snel, en er mag geen vocht uit lopen; als dit alles klopt dan is het prima.

Even doorwarmen en en serveren met nog wat geraspte Parmezaanse kaas, een stuk brood en natuurlijk een biertje. Voor erbij mag het wel een ietsje bitterder, wij gingen voor een Duits Alt bier.

Blote billetjes in het gras - dierendagversie!

Op dierendag geen dieren eten? Logische keus eigenlijk wel. Mooie kans om eens wat uit te proberen - spekjes van de vegetarische slager. Eigenlijk sprak het me niet zo aan, want ik zie mezelf niet als doelgroep: het lijkt me vooral geschikt voor 'echte'  vegetariërs die toch graag weer eens vlees willen eten, en het andere uiterste; verstokte vleeseters die graag vegetarisch willen eten maar zich geen raad weten zonder een bruin gebakken stukje proteïne naast de aardappels en groenten.

Desalniettemin, enthousiast gemaakt door Dieuwertje besloot ik het toch eens te proberen. Ik kocht spekjes (4€ voor 150 gram? Daar kun je ook 'echte' spekjes van kopen, van blije biggen!) Daarnaast grote gehaktballen, die liggen nog in de koeling.

Bron: http://www.devegetarischeslager.nl/

De spekjes zijn krokant gebakken en toegevoegd aan blote billen in het gras. Tijdens het bakken viel me een sterke paprikapoederkleur en -geur op; verder rook het wel een beetje naar spekjes. De spekjes zijn snel krokant en smaken ook los best lekker; het korstje is wel wat te dun en de vulling ietsje te zacht.

Hoe dan ook: ze smaakten uitstekend in het eten, en, net als bij een spekje, verheugde ik me erop er eentje in mijn lepel vol stamppot aan te treffen. Poging 1 was dus een behoorlijk succes!

De blote billetjes in het gras waren even lekker als altijd, en lekker makkelijk;

• 500 gram snijbonen in dunne reepjes
• blik grote witte bonen (natuurwinkel)
• 4 grote aardappelen
• scheutje room
• beetje boter
• peper
• zout
• spekjes (of een equivalent!)

 Maak aardappelpuree met de aardappels, boter en room. Kook de snijbonen en verwarm de grote bonen. Bak de spekjes en roer ze met de bonen door de puree. Breng op smaak met peper en, zo nodig, zout.

Gado Gado

Aangezien we het zelf op het laatste moment bedachten ontbrak bij ons taugé en de uitjes/serundeng maar het smaakte er niet minder om :-)

•  200 gram pindakaas (bio, 94% pinda, of maal zelf pinda's.)
• 50 gram santen
• theelepel verse geraspte gember
• 1 teen geraspte knoflook
• scheut ketjap manis
• sambal

Groenten naar wens, bijv:

• witte kool
• wortel
• komkommer
• witte of spitskool
• boontjes
• kousseband
• taugé

Garnituur:

• 4 hardgekookte eieren
• krupuk
• gefrituurde uitjes of serundeng (of allebei)

 Kook de groenten net gaar, ieder met hun eigen kooktijd. Wij hadden:
- 400gr boontjes (12 minuten)
- 1 komkommer (1 minuut)
- 1 wortel (30 seconden)
Spoel de groenten na het koken koud onder de kraan, laat goed uitlekken en verdeel ze in laagjes in een schaal.

Maak de pindasaus:
Bak in een scheutje olie kort de gember en de knoflook, voeg dan de santen en de pindakaas of gemalen pinda's toe. Pas op met aanbranden, voeg geregeld water toe totdat je een enigzins vloeibare, maar niet te dunne saus hebt. Breng op smaak met ketjap en sambal. Als de saus geschift raakt, los dan een klein beetje nieuwe santen in warm water op en voeg de geschifte saus in kleine beetje toe, constant goed roerend.

Giet de saus over de groenten. Snij de eieren in kwarten en verdeel over de saus. Bestrooi met serundeng, gebakken uitjes en/of verkruimelde krupuk.

Lekker met rijst!