Twents Speciaalbierfestival

Het weer was prachtig, een mooie opkomst en natuurlijk prima bieren! Het Twents Speciaalbierfestival was volgens mij een behoorlijk succes dit jaar...

Mix je eigen IPA

Recentelijk had ik  me gemengd in een Internetdiscussie over het wel of wat mij betreft vooral niet 'op smaak brengen' van je bier met een koffiepers - volgens mij een zeer matig idee. Ze voegen ingredienten toe aan een bier door ze in te laten trekken in een 'French press' - zo'n cafétière met een filter dat je omlaag duwt. Volgens mij verlies je bij het filter omlaag duwen het merendeel van je prik, en zorgen veel van de suggesties (koffie, cacao) voor vet in je bier, hetgeen een zekere dood voor je schuimkraag betekent. Nee, als je dan zo graag je biersmaak wilt beïnvloeden dan kun je beter zelf gaan brouwen, dat doe ik ook om die reden.

Het enige dat me daaraan nog wel aanspreekt is de mogelijkheid om zelf dryhopping te kunnen uitproberen. Met een basisbier en een paar hopsoorten kun je kijken welke hop daarvoor het lekkerst zou kunnen zijn. Je verliest wat prik, en moet vrij veel hop gebruiken omdat het zo kort gaat, maar het geeft je wel een idee. Voor iedereen die daar allemaal geen zin in heeft zag ik echter toevallig laatst de oplossing; het pakketje "IPA is dead" van Brewdog. Vier bieren met een gelijke moutsamenstelling maar elk met één eigen, single hop gehopt (tijdens het kookproces) en gedryhopt (na de vergisting toegevoegd). Superleuk om de verschillen tussen de hopsoorten te proeven, maar je kunt ook je eigen smaak bijeen mengen.

Als je zelf onbevooroordeeld wilt proeven, lees dan niet verder maar ga naar de slijter. In het Oosten des lands zijn ze in elk geval te vinden bij  Slijterij Berendsen.

Onze conclusie; de Dana had een wat akelige geur, richting asperges of soepgroente. (Ik heb eigenlijk het vermoeden dat het onderliggende bier die smaken had, en dat de Dana die het minst verbloemde). De Waimea was vooral bitter in de nasmaak en had niet heel veel aroma. De Golding was nog veel bitterder maar heeft een mooiere geur, en de El Dorado was het meest in balans. De eerste en laatste twee waren goed te combineren voor een prima IPA.

Asperges uit de wok

Het aspergeseizoen is hier in Twente wat traag op gang gekomen, maar nu is het toch echt weer begonnen. Dus snel langs ons favoriete adresje om in te slaan. Na een jaar afwezigheid zijn natuurlijk eerst de klassiekers aan beurt; met gekookt ei, ham en mayonaise en natuurlijk met gepocheerd ei, zalm en boter. Dit jaar overigens 15 minuten gestoomd - snel en lekker, lekker, lekker.

Maar wat zijn we toch verwend - we zijn nog geen week verder of we willen alweer wat anders. Maar gelukkig kan dat. Héél anders, zelfs. Met een Aziatische twist:

Gewokte asperges met eendeborst, groene theenoedels en ei

• 1 eendeborst met vet
• 1 theelepel steranijs
• 1 theelepel Szechuanpeper 
• 1 eetlepel zwartebonensaus (toko)
• Snuf Cayennepeper
• 2 eetlepels suiker
• 1 theelepel zout

• 800 gram (dikke geen bezwaar) witte asperges
• 2 tenen knoflook, gehakt
• 2 cm gember, fijngehakt
• 40 ml mirin
• 40 ml sojasaus
• 1 dikke eetlepel honing
• 1 eetlepel maizena
• een paar druppels sesamolie

• 4 eieren
• 75 gram groene theenoedels (Toko)
• zonnebloemolie

 
Haal de eend ruim vooraf uit de koelkast. Snijd een ruitjespatroon van 5x5mm in het vet, tot net op het vlees. Vijzel of maal Szechuanpeper en de steranijs. Wrijf dit samen met het zout, de Cayennepeper en de suiker in het vlees aan de vet- en vleeskant. Laat een kwartiertje intrekken

Schil de asperges en snijd ze in schuine stukken van ongeveer twee centimeter. Stoom ze gedurende 5-10 minuten, ze mogen nog niet gaar worden. Laat goed uitlekken en leg ze in een schaal met wat keukenpapier om wat vocht af te nemen.

Kook de noedels volgens de gebruiksaanwijzing en giet ze af. Spoel ze onder stromend koud water koud en laat uitlekken, Roer er een scheut olie doorheen om plakken te voorkomen.

Een echte durfal gaat natuurlijk voor gepocheerd, maar zachtgekookt is bijna net zo lekker en veel makkelijker. Dit bereik je door ze, direct uit de koelkast gedurende 5:30 tot 6:00 minuten in al kokend water te doen. Laat ze hierna schrikken onder de koude kraan tot ze voldoende afgekoeld zijn om niet verder te garen (55 graden), houd ze daarna warm een eiermandje of ovenhandschoen.

Verhit een goede pan en leg hierop de de eendenborst. Draai het vuur wat lager en wacht tot het vet uitgebakken is (dat duurt een minuutje of vier) en draai het vlees om. Bak nu de vleeskant ook mooi bruin. Afhankelijk van de dikte van je vlees duurt het tussen de zeven en tien minuten om de eendeborst rosé te krijgen. Leg het vlees te rusten op een plank, onder losjes geplaatst aluminiumfolie.

Mengde mirin met de maizena tot een papje. Voeg dan de sojasaus, honing en sesamolie toe. Zet apart.

Verhit wat olie in een wok op zeer heet vuur. Doe de asperges in de wok (pas op met hete olie, natte ingrediënten en gasvuur - je kunt ervoor kiezen om de wok even naast het fornuis te houden als je de asperges erin doet). Bak de asperges onder constant rustig roeren in enkele minuten bijna gaar. Voeg dan de knoflook en gember toe, bak die ook even door en doe er dan de mirin met sojasaus en maizena bij in. Dit zal direct indikken. Voeg dan ook de noedels toe en roer alles goed door.

Serveer in een diep bord de noedels, snijd de eend in dunne plakken en leg die daaroverheen. Vervolgens de eieren erbij en klaar! Een glas pinot blang of riesling doet het hier erg goed bij, evenals een witbier of weizen, maar ook een lentebier misstaat niet.

Bio pils - gewoon bij Albert Heijn

Al een tijdje staat het in de schappen, de biologische Gulpener Ur bieren. Pilsner, Weizen en Amber bier. En al vind ik de bieren niet heel spannend, de pils neem ik nog wel eens mee. Gedachteloos greep ik dus laatst in het bovenste schap van onze Appie (lekkere product placement jongens, zo gaat iedereen aan de bio, maar niet heus). Bijna stond het kartonnetje al in de kar toen ik zag dat dit wat anders was - de Gulpener kartonnetjes waren toevallig op, en ik had een merkloos doosje "Biologische Pilsner"gepakt. Nou ja, merkloos - 'eigen merk' heet dat tegenwoordig. Weinig onverwachte ingrediënten, maar ja, wat kun je nou in biologische pils stoppen... Ook niet onverwacht maar wel opvallend was het prijsverschil; €5.05 voor de Gulpener tegen €3.30 voor de AH. Hoogste tijd dus voor vergelijkend warenonderzoek.

Bij het inschenken is direct duidelijk dat het hier om verschillende bieren gaat. De AH is donkerder van kleur dan de Gulpener. Ook in de geur is de Gulpener minder aanwezig, het blijft bij een licht hopgeurtje. De AH geeft meer prijs; een vleugje vanille, wat mout maar ook een beetje metaal. Ook in de smaak blijft de verhouding gelijk; de AH is voller, bijna stroperig en behoorlijk bitter. Wel is het einde wat wrang. De Gulpener is lichter, maar ook die eindigt scherp. Twee Nederlandse fabriekspilsners die net boven het maaiveld uitsteken en, mooi meegenomen, biologisch zijn.

De begrijpende lezer vermoedt het wellicht al; als ik blind moet kiezen dan wordt het de AH pilsner - en als ik de prijs daarbij meeneem zeker.

Toch was ik wel nieuwsgierig geworden naar de producent van dit bier - Albert Heijn produceert zelf natuurlijk geen bier. Voor zover ik weet is de grootste huismerkbrouwer Bavaria, maar op Ratebeer werd beweerd dat eer dit keer aan Gulpener toekwam - dat is in dit kader natuurlijk wel apart. De servicelijn van de Albert Heijn bevestigde dit echter desgevraagd; je krijgt dus voor een AH huismerkprijsje gewoon Gulpener Biopils. Met een ander etiketje, en een ander (beter!) smaakje.

Op Ratebeer:

• Gulpener UR-Pilsner (hernoemd vanaf "Limburgs Land")

• Albert Hijn Pilsner Biologisch

Mini-update: Vegetarische tandoori

"Kip" van de vegetarische slager. Niet slecht, daarover later meer.

Vegetarische tandoori, eien in curry en garam masala bloemkool

Maak voor de marinade Garam Masala, bij voorkeur van ongemalen kruiden die je in een kruidenmolen tot poeder maalt of vijzelt:

• 2 theelepels komijn
• 2 theelepels koriander
• 1 theelepel mosterdzaad
• 5 kardamonpeulen
• 1 theelepel kaneel
• 1 theelepel paprika
• 8 peperkorrels
• 4 laurierblaadjes
• 6 kruidnagels

Vervolgens vijzel je 1 teen knoflook met 1 verse rode peper en 2cm gember tot pasta. Doe hierbij een flinke eetlepel garam masala, 3 eetlepels dikke yoghurt en een scheut citroensap. Doe deze marinade bij één bakje kipstukjes van de Vegetarische Slager (oa bij de Jumbo te koop) en laat een nacht marineren.

Rijg de volgende dag de stukjes aan een stokje, tik de marinade eraf en strooi er een beetje zout en wat paprikapoeder overheen. Leg ze onder de grill tot ze mooi bruin zijn. Draai om, en herhaal. Serveer met een sausje van yoghurt, komkommer, limoen en korander. Daarbij een lekkere groentencurry, witte rijst en naans.

Klein maar fijn

Al een paar keer ben ik bij de Makro in Hengelo langsgereden om, tussen de rest van de mensen die daar eigenlijk óók niets te zoeken hebben, uit al het lekkers te kiezen. Keer op keer ga ik erheen met zeeduivel in de planning, maar dat is nog niet gelukt - ze zijn dan die week te duur, alleen als enorme staarten in één keer te koop of, zoals deze week, gewoon op. Een goede reserve-optie is er gelukkig meestal wel: kwarteltjes. Zondag aten we ze met stamppot, maar vandaag maakte ik de twee overgebleven vogeltjes klaar.

 Per twee personen, of per hongerlap:

• 2 kwartels
• 1 neutrale varkens- of kalfssaucijs
• enkele eetlepels char siu saus (toko)

Ontdoe de saucijs van zijn vel en de kwartels van hun kopje, en doe het saucijzenvlees in de kwartels. Smeer de beestjes in met de char siu saus en plaats ze in een hete (220 graden) oven. Na een half uurtje even kijken of de vulling gaar is, bij mij had het geheel 55-60 minuten nodig voordat de kerntemperatuur op 80 graden was.

Serveer met rijst en gewokte groenten met zwarte bonensaus en een Brewdog Atlantic Lager. Een lekker(e) simpele maandagmaaltijd!

Eisbein met Schwarzbier

Ah, Duitsers. Varkensvlees en bier. Ik kan er weinig aan doen, de dingen die ik in Duitsland het lekkerst vind vallen toch meestal in één van die categorieën. Een mooi Lagerbier, Weizen of Alt met een (goede!) bratworst, weisswurst of knapperkrokant broodje met koude (schnitzel). Of natuurlijk dit recept: een Eisbein in Schwartzbier!

• 2 stuks eisbein, 750 gram totaal
• 1L Schwartzbier (Köstritzer)
• 1 wortel
• 1 prei
• 2 uien
• knofook
• 4 bouillonblokjes (zonder smaakversterker)
• piment
• laurierblad
• 1 spaanse peper
• zwarte peper

Snijd de groenten in stukken en fruit ze aan in een scheutje olie. Leg de eisbein in de pan en doe de overige ingrediënten erbij. Breng aan de kook en laat 1.5 - 2 uur sudderen.

Haal de eisbein uit de pan en zeef het kookvocht. Verwijder desgewenst de huid van de eisbein en leg ze in een braadslee, liefst één met rooster. Verhit de oven tot 220 graden en plaats de braadslee erin. Overgiet de eisbein van tijd tot tijd met wat kookvocht, draai af en toe voorzichtig. Wanneer de eisbein een mooie bruine korst heeft is hij klaar en kun je hem serveren. Met zuurkool en, uiteraard, een Schwarzbier!